De Citroën 2 CV: tijdloos icoon van de Franse autogeschiedenis

De 2CV, een echt symbool van de Franse levenskunst, veroverde het hart van de Fransen met zijn eenvoud, robuustheid en onnavolgbare charme. Als cultobject belichaamt hij de volksauto bij uitstek.

27-1-2026

Harald

5 minuuten leestijd

Citroën

Nog maar een paar jaar geleden, als we de iconen opsomden die de charme van Frankrijk uitmaken, hadden we het stokbrood, de baret, de wijn en de kazen, de Eiffeltoren en … de 2CV.

Eenvoudig, populair, gemakkelijk, praktisch: degene die liefkozend de Deuche, de Deudeuche of de Eend wordt genoemd … is uiteindelijk marginaal geworden op onze wegen.

De 2CV is voor de auto wat de teenslipper is voor het schoeisel: uitgerust met het minimum, doet hij het maximum.

De 2CV: een lelijk eendje bij zijn geboorte?

Het project van de TPV of “Toute Petite Voiture” was bij Citroën gelanceerd vóór de Tweede Wereldoorlog. Het eerste idee was een voertuig met voorwielaandrijving te creëren met 4 zitplaatsen, licht, geschikt voor 2 volwassenen, 50 kg lading, zuinig, gemakkelijk te onderhouden en in staat een geploegd veld over te steken met een mand eieren op de achterbank zonder er één te breken! De formule die in de legende is blijven hangen vat de ambitie samen: twee boeren in klompen en 50 kg aardappelen (of een vaatje) met hoogstens 60 km/u vervoeren, voor 3 liter per 100 km. Deze “2cv”, wat “fiscale pk” insinueert, moest een minimalistische, populaire en goedkope kleine auto zijn, bestemd voor de lagere inkomensklassen. Zeg maar de volksauto op zijn Frans.

Een lastenboek waaraan Pierre-Jules BOULANGER, die in 1935 directeur van Citroën was geworden, al flink had gewerkt, omringd door André Lefebvre (de vader van de Traction avant) en Flaminio Bertoni (Design), totdat de Tweede Wereldoorlog het abrupt stopte. Zo'n 250 TPV's met minimalistische uitstraling (golfplaat en één koplamp) zagen het levenslicht en werden toen vernietigd of gedemonteerd om niet in handen van de vijand te vallen. De naoorlogse periode maakt het Citroën niet makkelijk, metalen worden schaars en duur en de Régie Renault wordt eerst bediend. Toch verschijnt op de salon van oktober 1948 wat de 2CV zal worden. De goedkoopste auto van de markt voldoet eindelijk aan het beroemde lastenboek: “vier wielen onder een paraplu”.

De journalisten en de concurrentie spotten met de 2CV en bekritiseren hem op alle punten.

De berg Citroën lijkt een lelijk grijs eendje te hebben gebaard.

De 2CV blijkt een zwaan van de moderne tijd te zijn:

Het publiek, voor wie hij bedoeld is, onthaalt hem veel beter en raakt enthousiast over een droom die werkelijkheid kan worden. Een teken dat niet liegt: er staan tot 2 uur lange rijen om hem te zien. Met andere technische oplossingen (vering met staven, luchtgekoelde voormotor, voorwielaandrijving) blijkt hij veel goedkoper en moderner dan de 4CV die 2 jaar eerder was gepresenteerd. Elke auto heeft zijn publiek; de 2 pk richt zich op de meest bescheidenen, boeren en arbeiders.

De 2CV was het grootste succes van Citroën met 5.114.961 geproduceerde exemplaren tussen 1949 en 1990.

Naar verhouding zijn er 3/4 2CV sedans verkocht voor 1/4 2CV bestelbusjes. Als we de afgeleiden van de 2CV erbij tellen, zoals de Méhari, Dyane, Ami 6 en 8 , komen we op een totaal in de orde van 8,5 miljoen eenheden.

Uw 2CV identificeren: de grote versies

1939: een voorserie van 250 TPV's moest op de Salon van oktober worden onthuld; de oorlog annuleert het.
1948-1949: de Type A wordt gepresenteerd op de Salon van oktober 1948 en de eerste leveringen volgen in 1949.
1954: de AZ krijgt een motor van 425 cm³.
Eind jaren 1950: de AZL, beter afgewerkt, daarna de AZLP, die een echte kofferklep krijgt.
1963: de AZA, krachtiger, daarna de AZAM, beter uitgerust. De AZAM Export volgt in 1967.
1970: het gamma splitst zich in 2CV4 en 2CV6.
1975: verschijning van de 2CV Spécial, in 1979 opgevolgd door de 2CV6 Spécial.

De 2CV: waarom zoveel succes?

Als een slak, waarvan hij een beetje de vorm en de snelheid overneemt, blijft hij aan de weg plakken ondanks zijn indrukwekkende carrosseriebewegingen. Hij is dol op rotondes, het platteland en de zon; zo biedt hij u kost en inwoning (bij regen in de bochten). Het is DE ideale auto om mee te toeren.

Als u in een 2CV rijdt, moet u weten te anticiperen op hellingen, inhaalmanoeuvres en remmen; met hem leert men sturen en dat is een hele levenskunst! Het is een tamelijk levendige auto ondanks een vermogen van 9 tot 29 pk bij ongeveer 500 kg.

Gemakkelijk te onderhouden, betrouwbaar, zuinig en een beetje lawaaierig, zijn elastische vering is een kermis voor de kinderen.

Vanaf zijn lancering maakt zijn grote afneembare zachte dak hem de goedkoopste “cabriolet” van de markt; heel gemakkelijk op te rollen, de kap van de 2CV is moeiteloos te bedienen en geeft hem een gekke charme.

Ambachtslieden en kleine winkeliers zullen op hun beurt vallen voor de 2CV Fourgonnette uit 1951; hij maakt het mogelijk alles te vervoeren en op zijn flanken prijken hun met de hand geschilderde reclames.

EDF, de Post en de brandweer zullen geweldige rijdende reclame voor Citroën zijn, zonder meneer pastoor te vergeten!

Enkele anekdotes rond de 2CV:

Waarom werd de 2CV ontworpen met een stoffen kap? Een stalen dak zou duurder zijn geweest en zwaarder. De zo gerealiseerde besparing heeft hem nog begerenswaardiger gemaakt als open auto en om van de zon te genieten!
De 2CV met 4 deuren: Berline of Limousine? Alle 2, mon capitaine!
In carrosseriezin zijn de 2CV's met 4 deuren die 4 zijruiten hebben berlines en die met bovendien achterste driehoeksruitjes of halvemaanruiten limousines.
In zijn ontwerp was de 2CV watergekoeld: de TPV (Toute Petite Voiture) werd tot 1944 ontwikkeld op basis van een watermotor.
De 2CV heeft bestaan in een versie met katalysator. Hij kwam zo eind jaren 80 op de Duitse markt en reed op loodvrije benzine.
Aan het begin van de commercialisering was de vraag zo groot dat een bestelde 2CV tot 5 jaar kon duren voordat hij werd geleverd. Hij bleek al snel als tweedehands duurder te worden verkocht dan nieuw!
De duurste 2CV? Een 2CV SAHARA 4x4 (2 motoren) uit 1961 werd bij Artcurial geveild voor bijna 173.000 euro.

De evolutie van de veiligheids- en milieuregelgeving en de verwachtingen van de consumenten luiden uiteindelijk de zwanenzang in voor de 2CV in de jaren 80. De kleine Française met het enorme succes voldoet niet meer aan de normen.

De Franse productie stopt in Levallois in 1988; de 2CV gaat door in Portugal, in Mangualde, waar de allerlaatste op 27 juli 1990 om 16.30 uur van de band rolt: een grijze Charleston.

Gelukkig nemen de liefhebbers en de talrijke 2CV-clubs, die in Europa zeer actief zijn, de fakkel over van degene die voor altijd een symbool van de Franse levenskunst zal blijven.