Geen voertuig geselecteerd

Een 911 SC uit 1982 gekocht met een 964-kit, omgebouwd tot 2.7 RS-look en onderstel op niveau gebracht; een Carrera 3.2 die kilometers verslindt. Twee verhalen over de 911 type G, en wat ze leren vóór u koopt.
22-10-2026
Harald
6 minuuten leestijd
Tussen 1973 en 1989 produceerde Porsche 198.496 exemplaren van de tweede generatie 911, die liefhebbers ‘type G’ of ‘G-serie’ noemen. U herkent haar aan haar balgbumpers, ontworpen om een botsing op 8 km/u zonder schade op te vangen, zoals de nieuwe Amerikaanse normen eisten. Het is ook de 911 die het model in het dagelijks leven bracht, en degene die u het vaakst tegenkomt op youngtimerbijeenkomsten.
Twee versies vormen de kern. De 911 SC, verkocht vanaf 1977 voor modeljaar 1978, neemt de verbrede spatborden van de oude Carrera over (SC staat trouwens voor Super Carrera) en krijgt een zescilinder boxermotor van 3.0 liter: 180 pk bij de lancering, 188 pk vanaf september 1979 en 204 pk vanaf 1980. Voor modeljaar 1984 maakt ze plaats voor de 911 Carrera 3.2: 3.164 cm³, elektronisch motormanagement en 231 pk zonder katalysator. De aangenamere G50-versnellingsbak komt in 1986 voor modeljaar 1987, tot het einde van de serie in 1989. Voor de volledige geschiedenis van het model leest u ons artikel over de Porsche 911.
Hier volgt het verhaal van een SC die door een klant is omgebouwd, daarna de kijk van een echtpaar Carrera 3.2-eigenaars, en wat u ervan kunt onthouden vóór u koopt.
Erwan is aan geen enkel merk trouw. Hij maakte kennis met Mecatechnic toen hij een BMW 3 Serie E30 restaureerde, en toen hij zijn garage wilde vereenvoudigen, koos hij een 911 SC uit 1982. Op de advertentie had ze niets benijdenswaardigs: een carrosseriekit in 964-stijl, 330.000 km op de teller en bijna geen onderhoudshistorie.
Hij is er toch gaan kijken, en dat deed hij goed. De kilometerstand was een tikfout: de auto had ‘slechts’ 230.000 km, met een motor die bij 120.000 km was gereviseerd. De vorige eigenaar had al grote kosten gemaakt: complete lak, bekleding, remmen en koppeling. Er restte werk, met gebarsten banden en versleten onderstel.
Bovenal was deze SC niet meer in zijn oorspronkelijke configuratie. Haar prijs hield daar rekening mee en haar aanpassen onttrok geen collectie-auto aan het erfgoed. Voor het project dat Erwan voor ogen had, was het de ideale basis.
Het project is een backdate: een 911 type G de uitstraling geven van de 911’s van vóór 1974. Erwan koos de absolute referentie, de Carrera RS 2.7 uit 1973, geproduceerd in 1.580 exemplaren met 210 pk. Met de hulp van een carrossier-vriend verloor de SC haar 964-kit voor een 2.7 RS-silhouet, in een Gulf-blauw dat lang werd afgewogen tegen een lindegroen.
De vervangen carrosserie-elementen zijn van vezelmateriaal. Met dun tapijt en kuipstoelen zakt de auto naar 1.050 kg. Zonder één paardenkracht meer is ze levendig en plezierig om te rijden geworden.
Voordat hij aan de motor dacht, bracht Erwan alles op niveau wat een 911 op de weg houdt: Bilstein B6-schokdempers, nieuwe silentblocks, complete geometrie en wielweging om de auto te balanceren. Op een veertig jaar oude auto verandert deze post het gedrag veel meer dan enkele extra paarden. Het is ook de post die bij aankoop het vaakst wordt verwaarloosd, omdat een versleten onderstel op een advertentiefoto niet te zien is.
Zoals veel 911’s die jaren van miskenning hebben gekend, verborg deze enkele verrassingen: een voorruitrand die nooit tegen corrosie was behandeld, en elektriciteit die opnieuw moest worden gedaan. Sinds het midden van de jaren 1970 maakt Porsche de carrosserie en de vloer van de 911 van thermisch verzinkt plaatstaal, wat de type G goed tegen roest beschermt. Maar een auto die onzorgvuldig is hersteld of overgespoten verliest die bescherming waar plaatstaal is geslepen, gelast of slecht voorbereid: de voorruitrand van deze SC is daar het voorbeeld van.
De ernstigste kwam later. Bij een afdaling van een bergpas bleef het gaspedaal volledig ingedrukt. Erwan kwam er met te herstellen carrosserie vanaf, en een auto die een tijdje stilstond. Op een 911 loopt de gasbediening via een stangenstelsel dat van het pedaal naar de achtermotor loopt: de scharnierpunten en de terugtrekveer verdienen bij elk onderhoud een controle, en zonder te wachten bij een auto waarvan u de historie niet kent. Laatste project in het vooruitzicht voor hem: de versnellingsbak reviseren.

Een echtpaar liefhebbers dat al meerdere jaren Frankrijk doorkruist in een Carrera 3.2 beschrijft haar als het perfecte compromis tussen look, prestaties, betrouwbaarheid en onderhoudskosten. Hun auto kwam aan met enkele ‘evoluties’ van twijfelachtige smaak, die beetje bij beetje werden gecorrigeerd door de betreffende onderdelen te vervangen, zozeer dat ze ermee aan rally gingen doen.
Dit oordeel sluit aan bij dat van Porsche, dat de 3.2 liter presenteert als bijna onverwoestbaar bij regelmatig onderhoud, waarbij kilometerstanden ver boven 300.000 km zonder motorrevisie eerder de regel dan de uitzondering zijn. Dat is het beste argument van de 3.2 tegenover de SC. De G50-versnellingsbak van de laatste modeljaren is er nog een, voor wie veel wil rijden.
Voor het onderhoud zijn alle onderdelen ingedeeld op onze Porsche 911-pagina en per motor op de pagina met de 911-motorisaties.
Rijdt u in een 911 SC of een Carrera 3.2, origineel of omgebouwd? Vertel ons zijn verhaal. Wij publiceren een getuigenis alleen met de schriftelijke toestemming van de auteur, zowel voor de tekst als voor de foto’s, en op verzoek vermelden we alleen uw voornaam.


Harald
Le partage de la Passion, simplement.

Schrijf u in op onze MECATECHNIC-nieuwsbrief