Volkswagen LT: de bedrijfswagen die een huis op wielen werd

Als we aan een Volkswagen camper denken, zien we eerst een Combi of een T3 Westfalia. Toch had Volkswagen al in 1975 een veel grotere bedrijfswagen in zijn gamma, die het materiaal van een bouwplaats kon meenemen of een heel gezin kon huisvesten: de LT. Ontworpen voor ambachtslieden en bezorgers, wist hij uiteindelijk reizigers te verleiden die op zoek waren naar stahoogte en laadvermogen. Terugblik op de eerste generatie (1975-1996), zijn motoren, zijn tweede leven als rijdend huis en het reisverslag van Barty, een LT 31 uit 1990 die een gezin van Zwitserland tot aan de poorten van de Sahara bracht.

1975: Volkswagen denkt groter

Midden jaren 1970 dekt de Transporter het grootste deel van de behoeften van ambachtslieden, maar hij bereikt zijn grenzen qua volume en laadvermogen. Om hoger in het gamma te gaan, presenteert Volkswagen de LT in 1975. Hij wordt gebouwd in Hannover, de fabriek voor bedrijfswagens van het merk.

De LT heeft een vooruitgeschoven cabine: de bestuurder zit boven de vooras en de motor zit in de cabine, tussen de stoelen, onder een kap. De volledige achterlengte blijft zo beschikbaar voor de lading. Bij de lancering telt het gamma drie versies, de LT 28, LT 31 en LT 35: hoe hoger het cijfer, hoe meer de LT is gemaakt voor lading. Zwaardere versies, van de LT 40 tot de LT 55, komen daarna in het gamma. Bestelbus, geruite versie, laadbak of chassis-cabine om te laten bouwen, met normaal of verhoogd dak: de LT is er voor alle beroepen.

De motoren: van de Audi 100 tot de zescilinder diesel

Aan de benzinekant start de LT met een 2.0 viercilinder afgeleid van die van de Audi 100, van 71 of 75 pk afhankelijk van de versie. Vanaf 1982-1983 neemt een zescilinder lijnmotor van 2,4 l het over: 90 pk met carburateur, daarna 94 pk met injectie eind jaren 1980.

Bij diesel doet Volkswagen eerst een beroep op Perkins, met een 2,7 l viercilinder van 65 pk. Eind jaren 1970 maakt die plaats voor een eigen zescilinder diesel van 2,4 l (75 pk), uit dezelfde familie als de diesel van de Golf. Deze motor krijgt eind 1982 een turbo (tot 102 pk afhankelijk van de versie) en begin jaren 1990 een lucht-luchtintercooler.

De oorspronkelijke Volkswagen-motoren van de LT hebben een distributie met riem: een post die u op een voertuig van deze leeftijd nooit moet laten versloffen. Om te weten welke er op uw bedrijfswagen zit, leest u de motorcode af en raadpleegt u onze pagina motoren van de Volkswagen LT, die de elf versies, hun productieperiodes en hun kenmerken beschrijft.

Twintig jaar loopbaan, drie gezichten

De LT evolueert weinig, en dat is ook zijn kracht. Midden jaren 1980 maken zijn ronde koplampen plaats voor rechthoekige optieken. Een laatste facelift in het voorjaar van 1993 geeft hem een grille en grijze kunststof onderdelen. De eerste generatie verlaat het toneel midden jaren 1990: in 1996 deelt de LT van de tweede generatie zijn carrosserie met de Mercedes-Benz Sprinter, voordat hij in 2006 plaatsmaakt voor de Crafter.

Van bouwplaats naar camping

Een groot volume, een vlakke vloer en hoogte met het verhoogde dak: de LT had alles om recreatiebouwers te bekoren. Westfalia maakte er zijn campers Sven Hedin en Florida van, met verhoogd dak en extra slaapplaatsen, en Karmann een cel met alkoof. Veel andere LT's zijn achteraf door hun eigenaars ingericht.

Een herinnering als u zelf een bestelbus ombouwt: een vaste inrichting moet worden aangegeven. Het voertuig wordt dan “VASP” op het kentekenbewijs (carte grise), na een individuele goedkeuring (réception à titre isolé) bij de DREAL. We behandelen dit punt in ons artikel over de Transporter T4 campervan.

Barty, LT 31 uit 1990: acht maanden onderweg

Barty is de naam die een Zwitsers gezin aan zijn LT 31 uit 1990 gaf. Aanvankelijk was het project bescheidener: vier maanden reizen in een T5 Multivan met een daktent erbovenop. Vier maanden voor het vertrek veranderde het gezin zijn plannen en viel het voor deze volledig originele LT. Hij had 27 jaar bij dezelfde eigenaar gestaan en daarna twee jaar bij een gezin dat er slechts 2.000 km mee had gereden. Op 30 jaar oud stond er 130.000 km op de teller, en geen roest.

De voorbereiding

Voor het vertrek zette het gezin in op autonomie: zonnepanelen, waterfilter, houder voor de surfplank, nieuwe tafel en nieuwe stoffen voor de achterstoelen. En een kogelscharnier dat drie dagen voor het vertrek werd vervangen, net op tijd. Op een bedrijfswagen van deze leeftijd verdient de vooras een serieuze controle voor elke lange reis: speling in de kogelscharnieren, staat van de stofhoezen, geometrie.